In het Dwingelderveld lijkt het of de tjd heeft stilgestaan. Heidevlakten tot aan de horizon.
Een verlaten landschap, met hier en daar een kromme eik.
De herder die z’n kudde langs de vele vennetjes leidt. Dit nationaal park is nog als vanouds omringd door bossen, beekdalen en een krans van stokoude esdorpen. Saksische boerderijen, bloemrijke graslanden en akkers vol kruiden.
Het Nationaal Park Dwingelderveld; uitgestrekt en toch intiem.

Het Nationaal Park Dwingelderveld wordt beheerd door Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. Het bestaat uit de Dwingelose heide, de Kraloër heide, de Anserdennen en boswachterij Dwingeloo. Een mozaiek van begroeiing, door de afwisselende bodemgesteldheid. Met als absolute blikvanger het grote heideveld tussen Ruinen en Dwingeloo.

Nergens in Nederland komt dit type heide nog zo gaaf en in zo’n omvang voor.
Het Dwingelderveld heeft zelfs het grootste natte heideterrein van Europa. Een internationaal vermaard planten- en dierenrijk.
Beenbreek, zonnendauw en soms de prachtige rode wirwar van het duivelsnaaigaren.
Talloze roofdieren, reptielen en amfibieën.
En van alle in Nederland voorkomende broedvogels, fladdert 65 procent hier rond.

Verspreid over de heide en het bos, liggen ongeveer zestig vennetjes en plassen. Het zijn de diamanten van het Dwingelderveld. Deze vennen worden gevoed door regenwater en lokaal instromend grondwater. Ondoordringbare lagen houden het regenwater tegen. Afgestorven plantenmateriaal hoopt zich op en vormt veen, dat vroeger als turf (brandstof) gestoken werd. Het Dwingelderveld herbergt de grootste en belangrijkste concentratie van vrijwel ongestoorde boshoogveentjes.

Centraal in het gebied ligt een ongeveer 1550 ha groot heidegebied met enkele vennen, waarvan de Davidsplassen de grootste zijn. Deze vennen zijn uitgebaggerd en in oude luister hersteld. Het heidegebied is omzoomd met 1600 ha bos, waarvan driekwart naaldhout. Verder liggen in het gebied grasland en akkers. In het gebied broeden onder meer zwarte specht en boomleeuwerik.