Een kunstwerk in Wijster, is dat nu eigenlijk wel nodig en....... wie moet dat betalen, kan dat geld niet beter aan iets anders besteed worden. Dat zijn zo maar een paar vragen die bij een aantal
inwoners van Wijster leven. Misschien tijd om de gang van zaken nog eens op een rijtje te zetten.
Hoe het begon
Tijdens een bezoek van Burgemeester en Wethouders kwam de kunstregeling ter sprake. Nieuw beleid van de gemeente was dat 1% van de aanneemsom van nieuwbouwprojecten beschikbaar werd gesteld om een
kunstwerk te financieren. Omdat er op dat moment net begonnen was met het nieuwbouwplan in Wijster kwam de vraag van Dorpsbelangen of dat dan ook voor de dorpen gold. Hoewel de ambtenaren nog een
beetje aarzelend keken, zei de burgemeester gelijk volmondig "Ja".
Het vervolg
Bij de uitvoering van 'Mooi zo-Veilig zo' is er een nieuwe brinkruimte ontstaan tegenover de basisschool. Een ontmoetingsplaats voor het hele dorp. De toezegging van de burgemeester was nog niet
vergeten en een aantal bestuursleden van Dorpsbelangen vonden het toch de moeite waard om te proberen het beschikbare geld op een goede manier te besteden. Let wel...... Het geld is uitsluitend
bestemd voor kunst, als het niet in Wijster wordt besteed, wordt het besteed aan kunst ergens anders in de gemeente. Er werd een commissie gevormd, want Dorpsbelangen was niet van plan om de keuze
van het kunstwerk over te laten aan de gemeente, wie weet wat je dan op je dak krijgt. Iedereen weet wel voorbeelden die je liever niet ziet in het dorp. De commissie heeft het zich dan ook tot haar
taak gesteld om de bewoners van Wijster zelf een kunstwerk te laten kiezen. Dorpsbewoners werden bovendien uitgenodigd om zelf ideeën aan te dragen. Nadat het materiaal dat door dorpsbewoners en
schoolkinderen was aangedragen was bekeken, werden er 3 kunstenaars uitgenodigd om een ontwerp te maken. De kunstenaars kregen de volgende opdracht mee: Maak een kunstobject dat een bijdrage levert
aan een ontmoetingsplek voor alle dorpsbewoners. Het object kan uitnodigend werken als onderdeel van een zitplek op de brink. Het symboliseert tevens de verbondenheid tussen vroeger en nu; het oude
gedeelte van het dorp en het nieuw te bouwen deel. Maar ook het feit dat men elkaar nodig had en nog steeds heeft. De nieuwe brink is iets voor de toekomst, maar laat ook iets zien over de historie
van het dorp, zoals bijvoorbeeld de werkzaamheden van mensen uit de streek vroeger en nu. De kunstcommissie denkt aan een ruimtelijk object met herkenbare motieven. Het zal een relatie krijgen met de
plek op de brink die is ingericht om er te verblijven, zitten en te ontmoeten. Naast de opdracht kregen ze ook alle ideeën bedacht door dorpsbewoners mee, ter inspiratie.
De keuze
Op 4 juni 2003 kregen alle inwoners van Wijster de gelegenheid om de gemaakte ontwerpen te beoordelen. De kunstenaars waren aanwezig om hun ontwerp toe te lichten. Aan het eind van de avond konden de
aanwezigen stemmen. En het ging geheel eerlijk en democratisch, meeste stemmen gelden. De meeste stemmen waren voor het ontwerp van Gert Sennema, een plein van rode baksteen, met daarin de sporen van
Wijster van vroeger en nu, gecombineerd met 10 bronzen meeuwen, die uitdrukking geven aan het kolonie-gevoel en...... een knipoog zijn naar Essent-milieu, het grote afvalverwerkingsbedrijf net buiten
Wijster, waar honderden meeuwen dagelijks uit eten gaan.
Het geld
Hoewel de 1% regeling van de gemeente een mooi begin was, was het niet voldoende om het hele project te financieren. Er werden verschillende fondsen, met succes, aangeschreven. Zo werd er o.a. een
bijdrage van het Essent-cultuurfonds en het nieuwe fonds van de Rabo-bank ontvangen.
Het werk
In december 2003 werd Wijster uitverkoren om Nederland te vertegenwoordigen in de strijd om 'Meest vernieuwende dorp van Europa'. Al snel werd de opmerking gemaakt: 'Het zou mooi zijn als het
kunstwerk klaar is als de internationale jury komt kijken'. Voor de kunstcommissie een opmerking die leidde tot een actie om de zaak allemaal flink te versnellen. Op 7,8 en 9 april reisden een flink
aantal mensen en dieren af naar de steenfabriek in Oude-Pekela. Hier werden onder barre weersomstandigheden de sporen aangebracht in de klei. Vervolgens werden de 3000 stenen in de droogkasten
geplaatst. Een week later kon de ploeg nogmaals afreizen, dit maal om de stenen van de droogkasten naar de oven te brengen. 2 mei 2004 was het dan zover, het plein werd op de brink aangelegd, mooi
onder de 2 lindebomen, die vroeger voor de boerderij van de familie Beijering stonden.
Is het nou de moeite waard?
Ik ben natuurlijk niet helemaal onpartijdig, maar ik zou zeggen: 'Zeker wel'. Het kunstwerk trekt nationale belangstelling. De manier waarop het tot stand is gekomen is in elk geval uniek voor
Drenthe, en misschien wel voor Nederland. Het is in elk geval een kunstwerk waarover iedereen zijn/haar mening heeft kunnen geven. Bovendien komt het geld dat eraan is besteed uit het potje 'Kunst'.
En een potje 'Kunst' wordt nóóóóóóóóit een potje voor 'Thuiszorg' of 'Fietspaden' of nog iets anders. Als het niet aan kunst in Wijster was
besteed, was het wel aan kunst in Beilen of Smilde of nog een ander dorp in de gemeente besteed. Dan liever in Wijster zou ik zeggen.
